سِواكَ . « 1 » يعنى آنچه از جانب تو به من رسيده ، چنان نيكو و زيبا مىبينم كه نسبت به آن در كمال خشنودى و رضايم ، و برامتحانت صابر و در برابر امرت تسليم ، كه مرا معبودى و محبوب و معشوقى جز تو نيست ! و چنان كه خواهر با كرامتش در پاسخ زادهء مرجانه به وقتى كه از آن حضرت پرسيد كار خدا را با خاندانت چگونه ديدى ؟ فرمود : ما رَأيْتُ الّا جَميلًا . « 2 » جز زيبائى چيزى نديده‌ام ! آرى ، عبد اگر با ديد حق به اوضاع و احوال بنگرد ، و از دريچهء چشم دوست به آنچه برايش مقدّر شده نظر كند ، تسليم عظمت كار شود ، و از اختيار خويش درآيد ، و اندر ميانه جز اختيار دوست اختيارى نماند . مقام رضا در قرآن قرآن مجيد از دارندگان رضا تمجيد و تعريف كرده است : رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ اولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَآ إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » « 3 »

--> ( 1 ) - موسوعة الامام على بن ابى طالب عليه السلام فى الكتاب و السنة و التاريخ : 7 / 248 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 45 / 115 ، باب 39 ؛ اللّهوف : 160 . ( 3 ) - مجادله ( 58 ) : 22 .